Sri Aananda valli Sametha Agatheeswarar Temple – Pozhichalur

June 9, 2012 Leave a comment

About Maha Shivarathiri!!!

March 2, 2011 Leave a comment

சிவராத்திரியன்று சிவாலயத்திற்கு வில்வ இலையுடன் செல்ல வேண்டும். இரவு கடைசி ஜாம பூஜை வரை அங்கே இருக்க வேண்டும். சிவாய நம என உச்சரிக்க வேண்டும். அன்று சாப்பிடக்கூடாது. நோயாளிகள் எளிய உணவுகளை எடுத்துக் கொள்ளலாம். முதல் ஜாம பூஜைக்கு பால், அடுத்த பூஜைக்கு தயிர், மூன்றாம் ஜாமத்திற்கு வெண்ணெய், நான்காவது ஜாமத்திற்கு தேன் ஆகியவற்றை அபிஷேகம் செய்வதற்காக கோயிலில் ஒப்படைக்க வேண்டும். மறுநாள் காலையில் அன்னதானம் செய்ய வேண்டும். அன்னதானத்துக்கே பிறகே சாப்பிட்டு விரதத்தை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

சிவம் என்பதன் பொருள்

சிவம் என்ற சொல்லுக்கு சுகம் என்று பொருள். சிவராத்திரி விரதம் அனுஷ்டித்தால் குடும்பத்தில் நன்மை பெருகும் என்பது நம்பிக்கை. இந்த விரதத்தை முறைப்படி அனுஷ்டிக்க வேண்டும். சிவராத்திரி விரதம் இருப்பதற்கு பல்வேறு கதைகள் கூறப்படுகின்றன. ஒருகாலத்தில் உலகம் அழிந்தபோது மீண்டும் உலகை சிருஷ்டிக்க உமாதேவி சிவனைபூஜித்து ஒரு இரவு முழுவதும் இருந்த விரதமே சிவராத்திரி விரதம். மற்றொரு கதையின்படி, சிவனின் கண்களை பார்வதிதேவி மூடியதாகவும், இதனால் உலகம் இருண்ட நேரத்தை சிவராத்திரியாக அனுஷ்டிப்பதாகவும் கூறுகிறார்கள்.

ஜோதிர்லிங்கம் என்றால் என்ன?

ராமேஸ்வரத்துக்கு போய் ஜோதிர்லிங்கத்தைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதன் தத்துவம் என்ன? யோகிகள், தங்கள் சிரசிலுள்ள சகஸ்ரார கமலத்தில் (ஆயிரம் இதழ் தாமரை போன்றது) உள்ள சந்திரமண்டலத்தில், சிவனை ஜோதி வடிவாக தியானம் செய்வார்கள். அப்போது, சந்திரமண்டலத்தில் இருந்து அமிர்தம் கொட்டும். அவர்கள் பரமானந்த நிலையில் திளைப்பார்கள். இதன் காரணமாக, உலக வடிவான ஜோதிர்லிங்கம் குளிரும். அது குளிர்ந்தால் உலகமே குளிரும்.அதாவது, மக்கள் சுபிட்சமாக வாழ்வார்கள். நம்மைப் போன்ற சாமானியர்களுக்கு இது போன்ற யோகம் சாத்தியமல்ல. நாம் செய்யும் யோகா எல்லாம் உடல்நலத்துக்காக மட்டுமே. லிங்கம் குளிர்ச்சியாக இருக்க வேண்டுமே என்பதற்காகத்தான் வடக்கேயுள்ள ஜோதிர்லிங்கத் தலங்களில் பக்தர்களே அபிஷேகம் செய்ய அனுமதிக்கப்படுகிறது.

லிங்கோத்பவரின் அடியும் முடியும் புதைந்த ரகசியம்

சிவாலயங்களில் கோஷ்டத்தின் பின்புற சுவரில் லிங்கோத்பவரைக் காணலாம். இவரது பாதங்கள் பூமியில் புதைந்திருக்கும். தலை வானில் புதைந்திருக்கும். மேலே ஒரு அன்னமும், கீழே ஒரு பன்றியும் செதுக்கியிருப்பார்கள். அன்னம் பிரம்மாவாகவும், வராகம் (பன்றி) விஷ்ணுவாகவும் கருதப்படுகிறது. இவர்கள் சிவனின் அடிமுடியைக் காண போட்டியிட்டதாக ஒரு புராணக்கதை உண்டு. உண்மையில் இதன் தத்துவம் என்ன தெரியுமா? சிவன் லிங்க வடிவமாக உள்ளார். லிங்கம் என்பது நீள் வட்ட வடிவமுடையது. சதுரம், செவ்வகம், முக்கோணம் எதுவாக இருந்தாலும் அதற்கு ஆரம்ப இடமும், முடியும் இடமும் உண்டு. ஆனால், வட்டத்துக்கு ஆரம்பமும் இல்லை, முடிவும் இல்லை. சிவனும் ஆதிஅந்தம் இல்லாதவர் என்பதை இந்த வடிவம் காட்டுகிறது. ஆனால், இந்த வடிவம் மனதில் நிற்காது என்பதற்காக ஒரு திட்டம் வகுக்கப்பட்டது. ஊரில் இருக்கும் மகனிடமோ மகளிடமோ போனில் பேசினால் திருப்தி இருக்காது. நேரில் பார்த்தால் தான் மனம் திருப்தியடையும். அதுபோல, சிவனை நேரில் பார்த்த திருப்தி பெற, அவரது உருவத்தை நீள்வட்ட லிங்கத்துக்குள் நிறுத்தி, தலையும், திருவடியும் புதைந்திருப்பது போல் காட்டி, அவர் ஆதிஅந்தமில்லாதவர் என்ற தத்துவம் மாறாமல் உருவம் கொடுத்தனர்.

மகாபாரதத்தில் சிவராத்திரி

மகாபாரதத்தில் சிவராத்திரி விரதம் பற்றி கூறப்படுகிறது. பீஷ்மர் அம்புபடுக்கையில் படுத்தபடி தர்மத்தைப்பற்றி எடுத்துக்கூறும்போது சித்ரபானு என்ற மன்னன் அவரிடம் மகா சிவராத்திரி விரதம் பற்றி கூறுகிறான். இந்த மன்னனுக்கு பூர்வ ஜென்ம வரலாறுகளை நினைவுகூறும் சக்தி உண்டு. அதன் அடிப்படையில் கடந்த பிறவி ஒன்றில் அவன் இவ்விரதத்தை அனுஷ்டித்ததாக சொல்கிறான். அந்தபிறவியில் அவன் சுச்வரன் என்ற பெயரில் வேடனாக இருந்தான். இந்த பெயருக்கு இனியகுரல் என்று பொருள். ஒருமுறை வேட்டைக்கு சென்றபோது  ஒரு மரத்தில் ஏறி அமர்ந்திருந்தான். அது ஒரு வில்வ மரம். இரவு முழுக்க காத்திருந்தும் எந்த மிருகமும் அகப்படவில்லை. குடும்பத்தாரின் நினைவு அவனுக்கு வந்தது.  பசியும் தாகமும்அவனைவாட்டி எடுத்தது. குடும்பத்தினரை நினைத்து கண்ணீர்விட்டான். பொழுதுபோகவில்லையே என்பதற்காக மரத்தில் இருந்த வில்வ இலைகளை பறித்து தரையில் போட்டுக் கொண்டிருந்தான். மறுநாள் ஒரு மான் சிக்கியது. அப்போது ஒருவன் வேடன் எதிரே வந்தான். அவன் அந்த மானை தனக்கு தரும்படி கேட்டான். பசியால் அவன் முகம் வாடி உள்ளது என்பதை அறிந்த வேடன், அவனுக்கும் தன்னிடம் இருந்த மான் இறைச்சியின் ஒரு பகுதியை கொடுத்தான். பிறகு வீட்டிற்கு சென்று சாப்பிட்டான். அந்த வேடனின் இறுதிக்காலம் வந்தது. அவன் இறந்ததும் சிவலோகத்திற்கு சென்றான். வேடன் ஆனாலும் காட்டில் மரத்தின் மீது அமர்ந்திருந்த நாள் சிவராத்திரி என்பதால், சிவபதம் கிடைத்துவிட்டது. அன்று இரவில் வில்வ இலைகளை கீழே போடும்போது மரத்தின் அடியில்  இருந்த லிங்கத்தை  கவனிக்கவில்லை. இடுப்பில் கட்டியிருந்த குடுவையிலிருந்து மிச்சம் மீதி இருந்த தண்ணீர் லிங்கத்தின் மீது பட்டது. அபிஷேமாகவும், அர்ச்சனையா கவும்  ஏற்றுக்கொண்டார். விரதத்தின் முடிவில் தானமும் செய்துவிட்டான். இதன் காரணமாக அவனுக்கு சொர்க்கம் கிடைத்தது.

சிவராத்திரி பூஜை வீட்டில் செய்வது எப்படி?

உங்கள் வீட்டில் சிவலிங்கம் அல்லது நடராஜர் சிலை இருந்தால் வீட்டிலேயே நான்கு ஜாமமும் பூஜை செய்யலாம். அன்று பகலில் சாப்பிடாமல், மாலையில் பழம், பால் மட்டும் அருந்தி பூஜையைத் துவக்க வேண்டும். மாலை 6.30. இரவு 9.30, நள்ளிரவு 12.30, அதிகாலை 3மணி ஆகிய நேரங்களில் வில்வ இலை மற்றும் மலர் தூவி தீபாராதனை காட்ட வேண்டும். இடைப்பட்ட நேரத்தில் குடும்பத்துடன் அமர்ந்து சிவாயநம நமசிவாய என மந்திரம் சொல்லலாம். சிவன் தொடர்பான பாடல்கள், கதைகளை பக்தியுடன் ஒருவர் சொல்ல, மற்றவர்கள் கேட்கலாம். விழிக்கிறோம் என்ற பெயரால் சினிமா, டிவி பார்க்கக்கூடாது.

சிவராத்திரி கொண்டாட்டம் ஏன்?

பார்வதிதேவி ஒருநாள் விளையாட்டாக சிவபெருமானின் கண்களை மூடினாள். ஈரேழு உலகங்களும் இருளில் மூழ்கி உயிர்கள் வருந்தின. அந்நாளே மகாசிவராத்திரி என்று கூறுவர். திரயோதசியன்று மாலையில் சிவபெருமான் பிரதோஷ நடனம் ஆடினார். அன்றிரவு தேவர்கள் பாற்கடலை கடைந்து பெற்ற விஷத்தை சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணித்தனர். சிவபெருமான் நஞ்சையும் விரும்பி உண்டு தேவர்களைக் காத்தார். விஷத்தைக் குடித்ததால் மயக்கமடைந்தார். அன்றிரவு சிவபெருமானைத் துதித்து தேவர்கள் யாவரும் வணங்கி நின்றனர். அந்நாளே சிவராத்திரி. மார்க்கண்டேயனின் உயிரைப் பறிக்க எமன் விரைந்து வந்தான். உயிரைக் காத்துக் கொள்ள அவன் சிவலிங்கத்தை ஆரத்தழுவிக் கொண்டான். ஆனாலும், தர்மவானான எமதர்மன் பாசக்கயிற்றை வீசினான். கயிறு லிங்கத்தையும் பற்றிக் கொண்டது. சிவபெருமான் எமனை காலால் உதைத்தார். அதன்பின், தேவர்கள் சிவனை வேண்டி எமனை உயிர்ப்பித்தனர். அந்நாளே மகாசிவராத்திரி என்று கூறுவர். அதனால், மகாசிவராத்திரி நாளில் சிவனை வழிபட்டோருக்கு மரணபயம் நீங்கும் என்பது ஐதீகம்.

நான்கு காலம்! நான்கு கோலம்!

மகாசிவராத்திரியன்று இரவுப்பொழுதில் நான்குகாலஅபிஷேகம் சிவபெருமானுக்கு நடைபெறும். ஒவ்வொரு காலத்திலும் சிவபெருமானின் ஒவ்வொரு கோலத்தை வழிபடவேண்டும். முதல்காலத்தில் முருகப்பெருமானை நடுவில் அமர்த்தி உமாதேவியும், சிவபெருமானும் காட்சிதரும் சோமாஸ்கந்தரை வழிபடுவர். இரண்டாம்காலத்தில் தென்முகக்கடவுளான தட்சிணாமூர்த்தியை வணங்கவேண்டும். 3ம் காலத்தில் கருவறையின் பின்புறமுள்ள லிங்கோத்பவரை தரிசிக்கவேண்டும். நான்காம் காலத்தில் ரிஷபவாகன சிவனான சந்திரசேகரரை வழிபடவேண்டும்.

சிவராத்திரிக்கு வெந்நீர் அபிஷேகம்

உக்கிரசேன மன்னன் சிவபெருமானை வேண்டி பார்வதிதேவியை மகளாகப்பெற்றான். மன்னன் மகளுக்கு தேவிகாஎன்று பெயரிட்டு வளர்த்தான். அவள் சிவபக்தியோடு இறைவனைப் பூஜித்து வழிபட்டாள். அப்பெருமானுக்கு பொன்மலைநாதர் என்று பெயர். இவர் ஆரணிக்கும் பேரூருக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள தேவிகாபுரத்தில் அருள்பாலிக்கிறார். இங்கு மகாசிவராத்திரி சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. 64 சக்திபீடங்களில் இத்தலம் ஒன்றாகப் போற்றப்படுகிறது. இங்கு அபிஷேகத்தின்போது வெந்நீரையே பயன்படுத்துவதும் மாறுபட்டதாகும்.

பஞ்ச சிவராத்திரி

சிவராத்திரி ஐந்து வகைப்படும். அவை நித்திய சிவராத்திரி, பட்ச சிவராத்திரி, மாதசிவராத்திரி, யோகசிவராத்திரி, மகா சிவராத்திரி. மாசிமாதம் தேய்பிறை சதுர்த்தசி நாளை மகாசிவராத்திரியாக சிவாலயங்களில் கொண்டாடுகிறோம். ராத்ர என்னும் சொல்லுக்கு செயலற்று ஒடுங்கி நிற்கும் காலம் என்று பொருள். இதனையே சம்கார காலம் அல்லது பிரளயகாலம் என்று குறிப்பிடுவர். ஒவ்வொரு நாள் இரவும் உயிர்கள் தூக்கத்தில் ஒடுங்கி செயலற்று விடுகின்றன. அதனையே நித்திய சிவராத்திரி என்று குறிப்பிடுவர். தைமாத தேய்பிறை சதுர்த்தசியில் வருவது பட்ச சிவராத்திரி. ஒவ்வொரு மாதமும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி நாளில் வருவது மாத சிவராத்திரி. சோமவாரமான திங்கட்கிழமை சிவராத்திரி வந்தால் யோக சிவராத்திரி என்பர். மாசிமாத சிவராத்திரி மகாசிவராத்திரி.

எல்லாம் இங்கு ஐந்து நாள்

சிவபெருமானுக்கு ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தால் ஏற்பட்ட பெயர் பஞ்சாட்சரம். பஞ்சாட்சர மந்திரமான நமசிவாயத்தை இறைவனே ஓதுவதால் காசியை விட புனிதமான தலமாக விருத்தாசலம் போற்றப்படுகிறது. விருத்தாசலம் என்பதற்கு பழமையான மலை என்பது பொருள். பூலோகத்தில் இம்மலையே மிகப்பழமையானது என்று இக்கோயில் புராணம் கூறுகிறது. இக்கோயிலுக்கும் ஐந்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்புண்டு. திசைக்கொரு கோபுரமாக நான்கு ராஜகோபுரங்களும், கோயிலுக்குள்ளே ஒரு கோபுரமாக ஐந்து கோபுரங்கள் உள்ளன. கோயிலில் ஐந்து கொடிமரங்கள் உள்ளன. பிரம்மோற்ஸவத்தின் போது ஐந்து கொடிமரத்திலும் கொடி ஏற்றப்படுகிறது. வலப்புறம் தலைசாய்த்தபடியே ஐந்து நந்திகள் இருப்பது சிறப்பாகும். மணிமுத்தாறு, அக்னி, சக்கர, குபேர, நித்தியானந்த கூபம் என்னும் ஐந்து தீர்த்தம் இங்குண்டு. விபசித்து, உரோமசர், குமாரதேவர், நாதசர்மா, அவைர்த்தணி என்னும் ஐந்து ரிஷிகள் விருத்தகிரீஸ்வரரை வழிபட்டு முக்தி பெற்றனர்.

ஜாக்கிரதையா இருங்க!

பூஜையறையில், கண்ணாடிபோல் இருக்கும் ஸ்படிக லிங்கம் வைத்து வழிபடுவோர் ஏராளமாக இருக்கிறார்கள். இதை வழிபடும்போது,மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஸ்படிகலிங்க வழிபாட்டின் போது, உங்கள் மனதில் என்ன தோன்ற வேண்டும் தெரியுமா? ஸ்படிகலிங்கத்திற்கு நிறம் கிடையாது. ஆனால், அதன் பின்னால் ஒரு செவ்வரளியை வைத்தால் சிவப்பாகத் தோன்றும். வில்வத்தை வைத்தால் பச்சையாக இருக்கும். அதாவது, எதை வைத்துள்ளோமோ, அந்த நிறத்தை அப்படியே உள்வாங்கி நம்மிடம் காட்டும். அதே போல், நாம் என்ன எண்ணத்துடன் அந்த லிங்கத்தை வணங்குகிறோமோ, அதற்குரிய பலனே நமக்கு கிடைக்கும். நம் எதிரிக்கு கூட கஷ்டம் வர வேண்டும் என அந்த லிங்கத்திடம் கேட்கக்கூடாது. அவ்வாறு கேட்டால், அது நம்மையே வந்தடையும். எனவே, ஸ்படிக லிங்க வழிபாட்டை விளையாட்டாக எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள். நமக்கு ஒரு கஷ்டம் என்றால், நீ பார்த்துக்கொள் என்று அந்த கஷ்டத்தையும் அவனிடமே சமர்ப்பித்து விடுங்கள். நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது அவன் பொறுப்பு. ஸ்படிகலிங்கத்தின் முன்னால் நின்று வீட்டுக்கும், நாட்டுக்கும் நன்மையை மட்டும் கேளுங்கள்.

நமசிவாய என்று சொல்வோமே! நன்மைகள் ஆயிரம் கொள்வோமே

கயிலாயத்தில் பார்வதி சிவபெருமானிடம் உயிர்கள் உய்யும் வழி பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது தேவி இறைவனிடம், நாதா! உங்களை வழிபாடு செய்வதில் எந்தநாள் மிகவும் உகந்தது? என்று கேட்டாள்.  சுவாமியும் அன்னையின் விருப்பமறிந்து, உமா! மாசி மாதத்தேய்பிறையில் வரும் சிவராத்திரியே எனக்கு மிகவும் உகந்தநாளாகும். அந்நாளில் செய்யும் தீர்த்த ஸ்நானம், தூபதீபம், நிவேதனம், அபிஷேகம் ஆகிய வற்றைக் காட்டிலும் விரதம் மேற்கொள்வதே சிறப்பாகும். சிவபெருமானின் உள்ளம் அறிந்த உமையவள் மிகவும் பரவசமுற்றாள். தானும் சிவராத்திரி நோன்பிருக்க எண்ணம் கொண்டாள். தன்னுடைய தோழிகளுக்கும் விஷயத்தை தெரிவித்தாள். அவர்கள் பூலோகத்திற்கு தெரியப்படுத்தினர். இப்படியே சிவராத்திரி விரதமகிமை உலகெங்கும் பரவியது.மனிதனுக்கு சத்வ, ரஜோ, தமோ என்னும் மூவித குணங்கள் இருக்கின்றன. இதில் சாதுக்களிடம் இருக்கும் உயர்ந்த குணமே சத்வகுணம். ரஜோ, தமோ குணங்கள் நம்மை தாழ்ந்த நிலைக்கு கொண்டு செல்பவை. காமம், கோபம், பொறாமை கொண்டு செயலைச் செய்பவன் ரஜோ குணம் பொருந்தியவன். சோம்பல், தாமதம் ஆகிய குணங்களைக் கொண்டவன் தாமச குணம் பொருந்தியவன். சிவராத்திரி விரதத்தின் மூலம் இவ்விருகுணங்களையும் போக்கிக் கொள்கிறோம். சோம்பல் தரும் தூக்கத்தை வெல்லவேண்டும் என்பதால், இந்நாளில் இரவு முழுவதும் விழிக்கவேண்டும் என்பதை விரத நியமமாக ஏற்படுத்தினர்.சிவனை அபிஷேகம் செய்வது புற வழிபாடு. உண்மையில் சிவபெருமான் ஒளிவடிவமானவர். தவக்கனலால் அவர் ஜொலிக்கிறார். அவரிடம் நாம், இறைவா! பால் தண்ணீர், பால் போன்றவற்றால் நாங்கள் அபிஷேகம் செய்கிறோம். நீர் எம்மை ஞானத்தால் நீராட்டுவீராக. பாவம் அனைத்தையும் போக்கி புனிதமாக்குவீராக. உமது அருளால் அநீதியும், அக்கிரமமும் ஒட்டுமொத்தமாக அகற்றப்படட்டும். இரண்டற்ற நிலையில் பரம்பொருளான உமது அருள் எம்மிடம் பூரணமாக நிலைத்திருக்கட்டும் என்று வழிபட வேண்டும்.

ஆன்மிக சாதகர்கள் அனைவருமே இருக்கவேண்டிய விரதம் சிவராத்திரி. தண்ணீரைக் கூட அருந்துவதைத் தவிர்ப்பது சிறப்பு. உலக அமைதி மற்றும் சுபிட்சத்திற்காக சிவனுக்குரிய ஹோமம் செய்ய வேண்டும் அல்லது அதில் கலந்துகொள்ள வேண்டும்.  நாள் முழுவதும் ஓம் நமசிவாய மந்திர ஜபத்தை தியானிக்க வேண்டும். இரவில் சிவாலயத்தில் ஒன்றுகூடி நான்கு கால அபிஷேக தரிசனமும், மந்திரஜெபமும் செய்யவேண்டும்.  என் இதயத் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் ரத்தினமான சிவனே! உம்மை நான் வணங்குகிறேன். சிரத்தை, பக்தி என்னும் நதியிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட புனித நீரான என் தூய மனதால் அபிஷேகம் செய்கிறேன். தியானம் என்னும் நறுமணப்பூக்களால் வழிபடுகிறேன்,என்று சொல்லி உளமாற வழிபட வேண்டும். சிவபெருமானே! நீரே என் உயிர். என் மனமே பார்வதி. என் கருவி கரணங்களே உமது சேவகர்கள். என் உடலே உமது வீடு. என் அன்றாட செயல்கள் அனைத்தும் உமது வழிபாடு. என் உறக்கத்தில் உம்மோடு இரண்டற கலந்து விடுகிறேன். என் கால் நடக்கும் பாதை எல்லாம் உமது கோயில் பிரகாரம். என் பேச்செல்லாம் உமது பிரார்த்தனை மொழி. இவ்விதம் என் எண்ணம், சொல், செயல் அனைத்தையும் உமக்கே அர்ப்பணிக்கிறேன், என்றும் பிரார்த்திக்கலாம். சிவராத்திரி நாளன்று மனவீட்டில் விளக்காக திகழும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம் நமசிவாயத்தை இயன்றவரை சொல்லி ஆயிரமாயிரம் நன்மைகளை வாழ்வில் பெறுவோம்.

Categories: Uncategorized

Mt Kailash

March 2, 2011 Leave a comment

தங்கம் போல் பளிச்சிடும் கயிலாய மலை : சிவபெருமானின் இருப்பிடம் கைலாயம். இதனை வடமொழியில் “கைலாஷ்’ என்பர். நாவுக்கரசர் கயிலைத்தாண்டகத்தில் “காவாய் கனகத்திரளே போற்றி! கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி”( தங்கக்குவியல் போல் காட்சியளிக்கும் சிவனே வணக்கம், கயிலையில் வசிக்கும் இறைவனே வணக்கம்) என்று இம்மலையைப் போற்றி வணங்குகிறார். பனி சூழ்ந்த இம்மலை காலையில் சூரியோதய வேளையில் பொன்மலையாகக் காட்சி தரும். அக்காட்சியை அப்பர் “கனகத்திரள்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். இம்மலையில் சிவபெருமான் இருக்கிறார் என்பதைவிட, இம்மலையையே சிவபெருமானாகக் கருதி பக்தர்கள் வழிபடுகின்றனர். இந்த மலையின் அருகில் மானசரோவர் என்னும் புனித ஏரி உள்ளது. இது பார்வதிதேவியின் அம்சமாகும். இந்துமதம் மட்டுமல்லாமல், புத்தம், சமணம், பொம்பா (திபெத் பழங்குடியினர் மதம்) மதங்களிலும் இது புனிதமலையாகப் போற்றப்படுகிறது. உலகத்தின் கூரையாகப் போற்றப்படும் நாடு திபெத். இங்கு தான் கயிலாயமலை அமைந்துள்ளது. கயிலைமலையின் உயரம் 22 ஆயிரம் அடி. சுற்றளவு 52கி.மீ. இதனைச் சுற்றிவருவதை “பரிக்ரமா’ என்று குறிப்பிடுவர். மலை அடிவாரத்தில் 50கி.மீ.,தூரம் கடந்தால் மானசரோவர் ஏரியை அடையலாம். அதன் சுற்றளவு 100 கி.மீ., கைலாஷ், மானசரோவர் ஏரி தரிசனமும், பரிக்ரமாவும் சேர்ந்ததே கைலாஸ் மானசரோவர் யாத்திரையாகும். சாப்பாடு, உணவு, உடை என்று பலவகையிலும் சிரமம் நிறைந்தது இந்த யாத்திரை. ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரையில் தான் யாத்திரை செல்லமுடியும். மற்ற மாதங்களில் கடும்குளிரால் அங்கு செல்ல இயலாது. ஜூன், ஜூலை மாதங்கள் மிகவும் சாதகமானது, இருப்பினும் மழையில் நனைவதை தவிர்க்க முடியாது.

மழை தரும் “வெற்றித்திருமகன்’ : கயிலாயமலைக்குச் செல்லும் வழியில் மாந்தாதா மலை உள்ளது. மாந்தாதா ராமபிரானின் முன்னோர்களில் ஒருவர். அவர் தவம் செய்த இடம் இம்மலை. இம்மலைக்கு இருசிறப்புகள் உண்டு. விநாயகர் மாந்தாதா மலையில் உள்ள குகையிலும், முருகன் சரவணப்பொய்கையிலும் அவதரித்ததாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. இம்மலை 15கி.மீ., நீளமும், 25 ஆயிரத்து 355அடி உயரமும் கொண்டது. இம்மலைத்தொடரில் பெரியதும், சிறியதுமாக பலமலைகள் உள்ளன. இம்மலையை “மெமோ நாம் கியால்’ என்று அழைக்கின்றனர். “வெற்றித்திருமகன்’ என்பது இதன் பொருள். மழை தரும் கடவுளாக மாந்தாதா மலையை திபெத் மக்கள் வழிபடுகின்றனர்.

கயிலை பற்றி தமிழ்ப்பாடல்கள் : கயிலாயமலையை “கைலாசபதி’ என்பர். இதற்கு “கயிலைநாதன்’ என்று பொருள். கயிலாயமலையை அடிவாரம் முதல் உச்சிவரை மிக அருகில் இன்று தரிசிக்க வேண்டுமானால் “அஷ்டபத்’ என்ற இடத்துக்குச் செல்ல வேண்டும். இங்கிருந்து தரிசிப்பதை “தென்முக கயிலாய தரிசனம்’ என்பர். கயிலாயமலையின் சிறந்த புகைப்படங்கள் அனைத்தும் அஷ்டபத்தில் இருந்தே எடுக்கப்படுகின்றன. ஜைனமதத்தின் முதல் தீர்த்தங்கரரான ரிஷபதேவர் ஒரு மகாசிவராத்திரி நாளில் அஷ்டபத்தில் முக்தி பெற்றதாக கருதுவதால் ஜைனர்களுக்கு புனிதமான இடமாக விளங்குகிறது. அதாவது ஞானம் அருளும் தட்சிணாமூர்த்தி கோலமாகும். தமிழர்களுக்கு கயிலாயமலை மீது ஈடுபாடு அதிகம். வடமொழியில் கயிலைநாதனைத் துதிக்கும் ஸ்தோத்திரங்களை விட தமிழில் ஏராளமான பாடல்கள் உள்ளன. “கண் பெற்ற பயனே கயிலைநாதனைக் காண்பது தான்’ என்று நாயன்மார்கள் சிவபெருமானைப் போற்றியுள்ளனர். காரைக்காலம்மையார், இந்த மலை மீது நடந்து சென்றால் அது மரியாதைக் குறைவெனக் கருதி, தலையால் ஏறிச் சென்றதாக வரலாறு கூறுகிறது.

சர்வமத வழிபாடு : “பொம்பா’ என்பது திபெத் மக்களின் ஆதி மதம். எப்போதும் ஆன்மிகசக்தியை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கும் மலையாக கயிலாயத்தை இம்மக்கள் கருதுகின்றனர். ஒன்பது முகம் கொண்ட சுவஸ்திக் மலையாக கயிலையைப் போற்றுகின்றனர். இந்துக்களைப் போல பொம்பா மதமக்களும் கூட்டம் கூட்டமாக மலையைச் சுற்றிவருவர். ஆனால், இந்துக்கள் கயிலாயமலையை வலமாகச் சுற்றுவர். இவர்களோ இடமாகச் சுற்றுகின்றனர். கற்கள் நிறைந்த மலைப்பாதை நடப்பதற்கு மிகவும் சிரமமாக இருக்கும். ஆனால், இவர்கள் அங்கப்பிரதட்சணம் போல, சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்காரம் செய்தபடியே 52கி.மீ., தூரத்தையும் கடந்து செல்வர்.புத்தமதம் கயிலாயமலையை “பிரபஞ்சத்தின் மையம்’ என்று குறிப்பிடுகிறது. மானசரோவர் ஏரியின் கரையில் பல பவுத்த மடங்கள் உள்ளன. திபெத்தில் புத்தமதத்தைப் பரப்பிய பத்மசம்பவர் கயிலாயமலையில் நீண்டகாலம் தவம் செய்தார். கயிலாயத்தை பவுத்தர்கள் “காங் ரிம் போசே’ என்றும் மானசரோவர் ஏரியை “ஸோ மாபம்’ என்று சொல்லி இருகரம் குவித்து வணங்குவர். ஜைன மதத்தின் முதல் தீர்த்தங்கரரான ரிஷபதேவர் முக்தி அடைந்த புனிதமலையாக கயிலாயம் கருதப்படுகிறது.

நீங்களே அபிஷேகம் செய்ய வேண்டுமா?இந்தியாவிலேயே புகழ்பெற்ற சிவத்தலம் கங்கை கரையில் இருக்கும் காசி. இங்கு 64 நீராடும் துறைகள் உள்ளன. இதில் மிக முக்கியமான தீர்த்தக்கட்டமாக மணிகர்ணிகா காட் உள்ளது. இங்கு தான் இறந்தவர்களின் உடல்கள் எரிந்து கொண்டே இருக்கும். அங்கு சிவபெருமானும், உமையவளும் உயிர்களிடம் தாரகமந்திரத்தை உபதேசித்து, முக்திக்கு கொண்டு செல்வதாக ஐதீகம். காசிக்குச் செல்பவர்கள் மணிகர்ணிகாவில் நீராடி, கங்காதீர்த்தத்தை எடுத்துச் சென்று தாங்களே கருவறையில் இருக்கும் விஸ்வநாதருக்கு கங்காபிஷேகம் செய்வது சிறப்பு. தினமும் இரவு 7.45மணியில் இருந்து 8.30 மணிவரை சப்தரிஷி பூஜை என்னும் சிறப்பு வழிபாடு இங்கு நடக்கிறது. ஒரே நேரத்தில் ஏழு பண்டாக்கள்(அர்ச்சகர்கள்) கூடி நின்று அர்ச்சனை செய்வர். அத்திரி, வசிஷ்டர், காஷ்யபர், கவுதமர், பரத்வாஜர், விஸ்வாமித்ரர், ஜமதக்னி ஆகிய ஏழுரிஷிகளும் விஸ்வநாதரை வழிபடுவதாக ஐதீகமாகும்.

பச்சைநிற பனிக்குளம் : உலகிலேயே கடல்மட்டத்தில் இருந்து மிக உயரத்தில் அமைந்துள்ள குளம் “கவுரிகுண்டம்’. பனிமலைகள் சூழ அமைந்திருக்கும் இக்குளம் 18 ஆயிரத்து 600அடி உயரத்தில் உள்ளது. சிவபெருமானைக் கணவனாக அடைய பார்வதிதேவி இக்குளத்தில் நீராடியே தவம் செய்ததாகக் கூறுவர். இதன் நீர் எப்போதும் பச்சை நிறத்தில் இருக்கும். உமாதேவி தினமும் வந்து நீராடுவதாக ஐதீகம் உண்டு. கவுரிகுண்டத்தின் இடப்பக்கம் தூரத்தில் தெரியும் மலையை ஹயக்ரீவமலை என்கின்றனர்.

Sri Dhenupureeswarar, Madambakkam

January 30, 2011 Leave a comment

This ancient temple dedicated to Lord Shiva, is located in the suburb of Chennai called Madambakkam, near Tambaram.

This temple is over 1000 years old (956-973 AD), which is said to have been built during the reign of Parantaka Chola II or Sundara Chola, father of Rajaraja Chola 1 (who constructed Brihadeeswarar Temple in Thanjavur). The temple is believed to be rebuilt of stone during the reign of Kulothunga Chola1.

According to legend, there was a rishi called “Kapila” who was performing penance towards Lord Shiva to attain Mukthi. He had a Shiva Linga for which he was performing pooja everyday. One day during his pooja, he was holding the Shiva Linga on his left hand and started doing Abhishekam with the milk on his right hand. He was caught with a Dhosha as he held the idol on his left hand, which is a sin, result of which he cannot attain Moksha. Because of the Dhosha, he had to take another birth as a cow and live the entire life praying the God, to attain Moksha. He took birth as a cow in a village (Sitreri) and was gazing near a lake in South of India. One day, the master of the cow saw the cow pouring its milk on a small stone buried in the ground. He angrily hit the cow for having wasted its milk. Unable to bear the pain, the cow tapped it’s leg on the ground where it hit the stone. The stone started bleeding. The man got frightened and called all the villagers who dug the ground and saw that it’s a Shiva Linga. The master of the cow prayed the God to forgive him.

Lord Shiva appeared and said that it was his act for the sake of Kapila Rishi, who was born as the cow. Kapila Rishi also apologized to Lord Shiva for having kicked on the head of the Linga. Lord Shiva forgave him and Kapila attained Moksha.

The people went and informed the king who was coming downside of Sitreri. The king arranged to construct a temple for Lord Shiva there and the God was then known as Sitrerinadhar and Goddess, Nampirattiyar.

The place where people met the king downside the lake is today’s Rajakizhpakkam. And the village Sitreri (means small lake) is now called as Madambakkam.

The presiding deity is called Lord Dhenupureeswarar (facing the east) and the Goddess, Dhenukambal. Unlike most temples, where the sanctum is either square or rectangle, this is apsidal in shape which is called as Gaja Brishta Vimana (Shaped like elephant’s back) in Sanskrit. This type of feature is found in few other Chola temples in and around Chennai.

Even today we can see a scar on the Shiva Lingam, caused by the Cow (Kapila) while it kicked the ground because of the pain when it was beaten up by its master.

Lot of contributions have been made to this temple by Vijayanagara rulers. Many sculptures in the walls of this temple, stand testimony to the subsidies given to this temple in the form of lands, livestock, jewels etc.,

There is a large tank adjacent to this temple filled with water. This also serves as water source for the people living around the temple.

Saint Arunagirinathar (15th Century A.D.), has composed a hymn on this temple.

This ancient village, now called Madambakkam, was also known as Ulaguyyavanda Chola Chaturvedimangalam in the past.

Festivals like Pradhosham and Panguni Uthiram are celebrated with pomp here.

Another rare feature of this temple is, it houses Lord Sarabeswarar on one of the pillars in it. Lord Sarabeswarar is another form of Lord Shiva who took form to bring down the anger and furiousness of Lord Narasimha. Lord Sarabeswarar took the form of Yazhi bird with human body and eagle’s wings having Godess Durga and Godess Maha Prathyangira Devi each of his wings.

Poojas are performed here to Sri Sarabeswarar on Sundays during Rahu Kalam timings, which attracts hundreds of devotees here.

Both Saiva and Vaishnava sculptures and carvings on the pillars and walls, beautify this temple.

The temple now is under the control of Archeological Society of India.

The temple is situated between Tambaram and Medawakkam near Rajakizhpakkam.

There is also another rare temple nearby, housing 18 Siddhars, Sri Seshadri Swamigal and Maha Meru (Lalitha Parameshwari) which together with Dhenupureeswarar temple gives divinity to the whole village and every visitor entering there.

Article in Hindu Sri Dhenupureeswarar, Madambakkama

Dhandeeswaram, Velachery

January 30, 2011 Leave a comment

Vedasreni Sri Dhandeeswarar

Legend


During Threthayugam, an Asura by name Somugasura stole away all the 4 Vedas and kept them under his custody, for which Lord Vishnu took Matsyavatar and killed the demon and retrieved the Vedas and handed them over to Brahma.

As the Vedas were under the Asura’s custody, there were caught by Asura Dhosha. As per Brahma’s advice all 4 Vedas came to this Kshethra, installed the Murthy of Lord Shiva and worshipped Him.

As 4 Vedas worshipped here the place here came to be known as Vedasreni, which is today’s Velachery. It is also beleived that, as these Vedas and many other sages performed Yagnas (Velvi in Tamil) here, the place got it’s name as Velvichery which turned out to be Velachery today.

According to another legend, in Dwaparayugam, lived Markandeya, son of Sage Mrigandu and an ardent Shiva Bhaktha.

As Markandeya’s life span was determined to be 16 years, Yama came to him on time to take his life away. Frightened young boy hugged the Shiva Linga surrendering to Lord Shiva. Yama threw his rope (Paasakkayiru in Thamizh) on Markandeya which fell on him as well as Lord Shiva’s idol.

By this act of his, Lord Shiva got angry with Yama and took off his Dhanda (Yama’s weapon). Yama, as per Sage Naradha’s advice came to Vedasreni and formed a Theertham (Pond) and worshipped Lord Shiva here.

Hence, the temple pond here is known as Yama Theertham.

As Yama worshipped to get back his weapon (Dhanda), Lord Shiva here is called as Dhandeeswarar.

The temple is believed to be built during the 11th century. Many inscriptions of Chola Dynasty during 11th Century are seen here.

This ancient temple is located on the Velachery Road. Godess is Karunambigai. Yoga Dhakshinamurthy is present here in unusual posture. Other deities are Sri Chandrasekarar, Sri Mahalakshmi, Sri Saraswarthi, Sri Subramanyar, Sri Brahma, Godess Durga, Mahavishnu, Lord Sokkanathar and Meenakshi, Sri Vaitheeswarar and Sri Mahavishnu.

Pradhosham days are celebrated well in this temple. Though along the main road, the temple has a very calm ambience and one can feel the divine vibrations here.

Uttirakosamangai, Ramanathapuram

January 30, 2011 Leave a comment

Uttirakosamangai is an ancient Shivastalam, closely associated with Maanikkavasakar, one of the revered saints in the Tamil Saivite tradition. Although it has not been revered by the hymns of the Nayanmars, it has been addressed by the tamil hymns of Manikkavacakar.  Maanikkavacakar is the author of the celebrated Tamil works Tiruvaasakam, Tiruvempaavai, Tiruppalliezhuchi, Sivapuraanam and more.

History


Uttirakosamangai, Tiruvaadavur are shrines in the Pandya Kingdom closely connected with the life of Maanikkavasakar. Uttirakosamangai is located at a distance of 16 km south west of Ramanathapuram, and it has been patronized by the royal family of Ramanathapuram. This temple is rich in legend tradition and history.

Legend has it that upon Parvati (Mangai)’s request, Shiva (Nayakar) recited the Vedas and hence Uttarakosamangai. Subramanyar is said to have hidden himself in the form of a bee, in her hair and overheard the conversation. An enraged Shiva’s curse turned Subramanya into a fish and Parvati into a mermaid. Parvati as a mermaid was discovered in the sea in the Ramanathapuram area by King Vikrama, who raised her as his own daughter. In the meanwhile, Shiva came down in the guise of a fisherman, when Mangai reached adulthood, absolved the fish of its curse, and sought Mangai’s hand in marriage. (Tiruvilaiyaadal).

Deities

Shiva is  referred to as Mangalanaathar and as Kalyananayakan, and Uttirakosamangai as Kalyanamangalam and Parvati as Kalyananayaki.

Emerald Natarajar


The Natarajar shrine here is of great significance. The emerald Natarajar is kept covered with sandalpaste which is removed only on the day of Margazhi Tiruvaadirai.

Festivals

  • Tirukkalyanam is celebrated in the month of Chittirai.
  • The Maargazhi festival and the abhishekam to the emerald Natarajar are of great significance here.

திருஉத்தரகோசமங்கை

இறைவர் திருப்பெயர்	  : மங்களேசுவரர், மங்களநாதர், காட்சி கொடுத்த நாயகர், பிரளயாகேசுவரர்.
இறைவியார் திருப்பெயர் : மங்களேசுவரி, மங்களாம்பிகை, சுந்தரநாயகி.
தல மரம்		  : இலந்தை.
தீர்த்தம்			  : அக்கினி தீர்த்தம்.
வழிபட்டோர்		  : மாணிக்கவாசகப் பெருமான், வேதவியாசர், காகபுஜண்டரிஷி, மிருகண்டு முனிவர், வாணாசுரன்,
			    மாயன் முதலியோர் வழிபட்டுப் பேறு பெற்றுள்ளனர்.
திருவாசகப் பாடல்கள்	  : திருவாசகம் - "நீத்தல் விண்ணப்பம்"

தல வரலாறு

  • பாண்டிய நாட்டில் உள்ள தலம்.
  • மிகவும் பழமையான திருக்கோயில். இத்தலத்தின் பழமையை உணர்த்துவதாக “மண் தோன்றியபோதே மங்கை தோன்றியது” என்னும் பழமொழி இப்பகுதியில் வழங்குகிறது. மேலும், இத்தலத்தின் வரலாற்றுப் புராணத்தில் இராவணனின் மனைவி மண்டோதரியின் பெயர் குறிக்கப் படுவதாலும்; சுவாமி மூலத்தான மதிலில் உள்ள கல்வெட்டுக்களில் மண்டோதரியின் பெயர் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதாலும், இக்கோயிலின் பழைமை புலனாகிறது. இத்துடன், சங்க இலக்கியத்தில் குறிக்கப்படும் “இலவந்திகைப் பள்ளி” என்பது உத்தரகோச மங்கையைக் குறிக்கும் என்பாரும் உளர். மேற்குறித்த கல்வெட்டில் இலவந்திகைப் பள்ளித்துஞ்சிய நன்மாறன் பெயரும் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
  • உத்தரம் – உபதேசம்; கோசம் – ரகசியம்; மங்கை – பார்வதி. பார்வதி தேவிக்கு இறைவன் வேதாகமங்களின் ரகசியங்களை உபதேசித்தமையால் இத்தலம் உத்தரகோசமங்கை என்னும் பெயர் பெற்றது.
  • மாணிக்கவாசகருக்கு உருவக் காட்சிதந்த சிறப்புடைய தலம்.
  • இலந்தை மரத்தடியில் எழுந்தருளிய மங்கைப்பெருமான் என்று இப்பெருமான் போற்றப்படுகிறார்.
  • இத்தலத்தில் சுவாமியை அம்பாள் பூசிப்பதாக ஐதீகம்.
  • சொக்கலிங்கப் பெருமான் பரதவர் மகளாகச் சபித்துப் பின் சாபவிமோசனம் செய்து அம்பாளை மணந்துகொண்டு இத்தலத்திலேயே அம்பாளுக்கு வேதப்பொருளை உபதேசம் செய்து, இங்கிருந்த அடியார் சிவயோகிகள் முதலிய பல்லாயிரவர்க்கும் ஞானோபதேசம் செய்து முத்தி நல்கி, பின்னர் அம்பிகையுடன் மதுரை சேர்ந்ததாக மதுரைப்புராணத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
  • இராமேஸ்வரம், உத்தரகோசமங்கை ஆகிய இரு கோயில்களும் முதலில் இலங்கையில் இருந்த கண்டி மகாராஜாவால் கட்டப்பட்டு, பின்பு பலராலும் திருப்பணிகள் செய்யப்பட்டு – ஆதிசைவர்கள் வசமிருந்து பின்னரே இராமநாதபுரம் ராஜாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதாம். அதுமுதல் இன்றுவரை இராமநாதபுர சமஸ்தான ஆளுகைக்கு உட்பட்டதாகவே இருந்து வருகிறது இத்தலம்.
  • இத்தலத்தில் நடராசர் கோயிலுக்குப் பக்கத்திலேயே சஹஸ்ர லிங்கக் கோயிலும் தனிக் கோயிலாக உள்ளது. இக்கோயில் எழுந்ததற்கான வரலாறு வருமாறு : – ஆர்கலிசூழ் தென்இலங்கை அழகமர் மண்டோதரிக்கு, அவளுடைய தவத்தை ஏற்றுக் காட்சி தந்தருளப் பெருமான் உள்ளங்கொண்டார். தன்பாலிருந்து ஐம்புலனும் அடக்கி அருந்தவம் புரிந்து வந்த ஆயிரம் முனிவர்களைப் பார்த்து “மண்டோதரிக்கு (வண்டோதரி) அருள் செய்ய யாம் இலங்கை மூதூர் செல்கின்றோம். நீவிர் அனைவரும் இத்தலத்தை விட்டு அகலாது இருப்பீராக! எம்மால் ஒப்படைக்கப்படும் இவ்வேதாகமச் சுவடிகளை கைவிடாது காத்து வருவீராக! இலங்கையரசன் இராவணனால் எப்போது எம்திருமேனி தீண்டப்படுகிறதோ, அப்போது அதற்கு அடையாளமாக, இத்திருக்குளத்தின் நடுவே அக்கினிப் பிழம்பு தோன்றும்” என்று வானொலியாக அருள் செய்தார்.
  • மாதர்குலத் திலகமாக விளங்கிய மாதரசி மண்டோதரி (வண்டோதரி) தன் உள்ளத்தில் எவ்வடிவில் இறைவனை நினைத்துத் தவமிருந்தாளோ அவ்வடிவத்தையே ஏற்று, அழகிய திருவுரக் கொண்டு இறைவன் சென்று அவளுக்குக் காட்சி தந்தார். தரிசனம் பெற்ற மாதரசி, தன்னை மறந்து, பரவசமாகி, கண்களாரக் கண்டு கைகளாரத் தொழுது பிரமித்துப்போய் அசையாது நின்றாள். அப்போது வௌ¤யே சென்றிருந்த இராவணன் உள்ளே வந்தான். இறைவனும் அழகான குழந்தையாக மாறிக் காட்சித்தர்அவன் அக்குழந்தையைக் கண்டு அதன் அழகில் மயங்கி ‘யார் பெற்றதோ இது’ என்று வினவினான். வண்டோதரி, “யாரோ ஒரு தவமகள் வந்து இக்குழந்தையைத் தந்து சென்றாள்” என்றாள். குழந்தையின் உடம்பில் மாறிமாறித் தோன்றிய வண்ணத்தைக் கண்டு உள்ளம் வியப்புற்ற இராவணன் அக்குழந்தையைக் கையாலெடுத்துத் தழுவி மகிழ்ந்தான். அவ்வளவில் – இறைவன் திருமேனியை இராவணன் தீண்டியதால் – குளத்தில் அக்கினிப் பிழம்பு தோன்றியது. அதுகண்ட முனிவர்கள் செய்வதறியாது திகைத்து, அதில் வீழ்ந்து மறைந்தனர். அவர்களுள் ஒருவர் மட்டும் தம் அறிவால் உணர்ந்து, இறைபணியில் நிற்றலே கடமையென்று முடிவு செய்து, அத்தீர்த்தத்தின் கரையிலேயே அமர்ந்திருந்தார்.
  • மூதாட்டி ஒருத்தி வந்து மண்டோதரி (வண்டோதரி)யிடமிருந்து குழந்தையைப் பெற்றுச் சென்றாள்.இறைவன் திரும்ப வந்து குளக்கரையில் இருந்தவர் மூலமாகச் செய்தியறிந்தார்.மூழ்கிய 999 பேர்களுக்கும், மூழ்காதிருந்தவருக்குமாக ஆயிரவருக்கும் இறைவன் உமையோடு விடைமீதமர்ந்து காட்சி தந்து தம் சந்நிதியில் தம்முடன் அவர்களை இருத்திக் கொண்டார்.இதனால் பெருமானுக்குக் “காட்சி கொடுத்த நாயகன்” என்ற பெயரும் வழங்கலாயிற்று.ஆயிரவர்களும் ஒவ்வொரு இலிங்கவடிவில் இறைவனோடு ஒன்றினர் – அதுவே சஹஸ்ரலிங்கமாகத் தரிசனம் தருகின்றது.இக்கோயிலை வலம் வந்து வழிபடுவோர் எல்லாச் சித்திகளையும் அடைவர் என்பது தலவரலாறு.

சிறப்புக்கள்

  • அக்கினி தீர்த்தம் கோயிலுள் உள்ளது. இது தவிர, கோயிலுக்கு வௌ¤யில் பிரம்ம தீர்த்தமும்; சற்றுத் தள்ளி ‘மொய்யார்தடம் பொய்கை’த் தீர்த்தமும், வியாச தீர்த்தம், சீதள தீர்த்தம் முதலியனவும் உள்ளன. கோயிலுள் மங்கள தீர்த்தமும் உள்ளது.
  • திருவாசகத்தில் 38 இடங்களில் இத்தலம் புகழ்ந்து பாடப்பட்டுள்ளது.
  • கீர்த்தித் திருவகவலில் “உத்தரகோச மங்கையுள் இருந்து, வித்தக வேடம் காட்டிய இயல்பும்” என்று வருந்தொடர், இத்தல புராணத்தில் 8ஆம் சருக்கத்தில் சொல்லப்படும் – ஆயிரம் முனிவர்கட்கும் இறைவன் தன் வடிவம் காட்டிக் காட்சி தந்த வரலாற்றைக் குறிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இதையொட்டியே இத்தலத்துப் பெருமானுக்கு “காட்சி கொடுத்த நாயகன்” என்ற பெயரும் வழங்குகிறது. இதுதவிர, ‘மகேந்திரம்’ என்பது உத்தரகோசமங்கையைக் குறிக்கும் என்று கொண்டு, இறைவன் அம்பிகைக்கு உபதேசித்ததையே “மகேந்திரம் அதனில், சொன்ன ஆகமம் தோற்றுவித்து அருளியும்” என்ற தொடர் குறிப்பதாகவும் சிலர் சொல்கிறார்கள்.
  • இங்குள்ள நடராசமூர்த்தி ஆதிசிதம்பரேசர் என்றழைக்கப்படுகிறார். இங்குள்ள சபை இரத்தினசபை எனப்படுகிறது.
  • அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ் பெற்றபதி.
  • தட்சிண கயிலாயம், பத்ரிகாரண்யம் (இலந்தைவனம்) வியாக்ரபுரம், ஆதி சிதம்பரம், பிரமபுரம், சதுர்வேதபுரி, மங்களபுரி முதலியன இத்தலத்திற்குரிய வேறு பெயர்கள்.
  • உள்வாயிலைத் தாண்டி பெரிய மண்டபத்தை அடைந்தால், முதல் தூணில் குவித்த கைகளுடன் சேதுபதி காட்சி தருகிறார். மற்றத் தூண்களில் பாஸ்கர சேதுபதி, ஷண்முக ராஜேஸ்வர சேதுபதி, ராஜேஸ்வர முத்துராமலிங்க சேதுபதி முதலியோர் கற்சிலைகளாகக் காட்சியளிக்கின்றனர்.
  • பிரகாரச் சுவரில் திருவாசகப் பதிகங்களான பொன்னூசல், நீத்தல் விண்ணப்பம் முதலியவை கல்லில் பொறித்துப் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.
  • மூலவர் தரிசனம். சதுர ஆவுடையார்.
  • சிவபெருமானுக்குத் தாழம்பு ஆகாதது, ஆனால் இங்கு அதற்கும் சாப நிவர்த்தி ஏற்பட்டதால் மங்களேசுவரருக்குத் தாழம்பு சார்த்தப்படுகிறது நினைவில் கொள்ளத் தக்கது.
  • நடராசருக்குரிய ஆறு அபிஷேகக் காலங்களிலும் இச்சந்நிதியில் இறைவன் தாண்டவமாடிக் காட்சித் தரும் ஐதீகம் நடைபெறுகிறது.
  • பிராகார அழகு இராமேஸவரத்தை நினைவூட்டுகிறது. தூண்களில் பிட்சாடனர், ஊர்த்துவர் சிற்பங்கள் உள்ளன.
  • நடராசப் பெருமானுக்கு ஆதிசிதம்பரம் எனப்படும் அற்புதத் தனிக்கோயில், கோயிலுக்கு உள்ளேயே குளத்தின் எதிரில் உள்ளது. இக்கோயில் அகழி அமைப்புடையது. எனவே சந்நிதிக்கு உட்செல்ல மரப்படிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. தெற்கு நோக்கிய சந்நிதி. அக்கினி மத்தியில் நடராசப் பெருமான் ஆடுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

  • அம்பிகை காண இங்கு அறையில் ஆடிய நடனத்தைத்தான் அம்பலவாணர், தில்லையில் அம்பலத்தில் ஆடினார் என்று சொல்லப்படுகிறது.
  • இங்குள்ள கூத்தப்பிரான் – நடராசர் அதி அற்புதமானவர். ஐந்தரை அடி உயரம் – முழுவதும் மரகதத் திருமேனி. விலை மதிப்பிட முடியாத இப்பெருமான் ஆண்டு முழுவதும் சந்தனக் காப்பிலேயே அடியவர்க்குக் காட்சியளிக்கிறார்.
  • இப்பெருமான் உலாவருவதில்லை. பெருமான் திருமேனியை உள்வைத்தே சந்நிதி கட்டப்பட்டுள்ளதால் திருமேனியை வௌ¤க் கொணரவும் இயலாது. (உலாவருவதற்கான மூர்த்தம் தனியே உள்ளது.)
  • மார்கழித் திருவாதிரையில் இப்பெருமானுக்கு மிகப்பெரிய அபிஷேகம் சிறப்பாக நடைபெறுகிறது. இதைச் செய்பவர்கள் திருப்புத்தூர் வள்ளல் ஆறுமுகம் பிள்ளையவர்களின் குடும்பத்தினர். அன்று ஒரு நாள் மட்டுமே சந்தனக்காப்பு முழுவதும் களையப்பட்டு, இரவு அபிஷேகங்கள் கண்கொள்ளாக் காட்சியாக – அற்புதமாக நடைபெறுகின்றன. வாழ்நாளில் ஒருமுறையேனும் இந்நாளில் கட்டாயமாகச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்.
  • அபிஷேக ஆராதனைகள் முடிந்த பிறகு மீண்டும் சந்தனக்காப்பு சார்த்தப்படும். அக்காப்பிலேயே அடுத்த மார்கழித் திருவாதிரை வரை பெருமான் காட்சித் தருகிறார்.
  • நாடொறும் உச்சிக் காலத்தில் நடைபெறும் ஸ்படிகலிங்க, மரகதலிங்க, அன்னாபிஷேகம் காணக் கொடுத்து வைக்க வேண்டும்.
  • நடராசரைத் தொழுது முன் மண்டபம் வந்தால், அங்குள்ள சிறிய மேடையில்தான் உச்சிக் காலத்தில் ஸ்படிக, மரகத லிங்கங்களுக்கு அபிஷேகம் செய்கின்றனர். இதைத் தரிசிக்கும்போதே வலப் பக்கச் சாளரத்தின் வழியே கைகூப்பிய நிலையில் உள்ள மாணிக்கவாசகரையும், இடப்பால் திரும்பி உமாமகேசுவரரையும் ஒருசேரத் தரிசிக்கலாம். இந்த அமைப்பு எண்ணி இன்புறத் தக்கது.
  • உமாமகேசுவரர் சந்நிதிக்குச் சென்று தரிசித்துவிட்டு மறுபுறமுள்ள படிகள் வழியே இறங்கிப் பிராகார வலமாக வந்தால் திருப்பதிகங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளமையும், குருந்தமர உபதேசக் காட்சி சந்நிதியும் கண்டு இன்புறலாம். கல்லில் குருந்தமரம் செதுக்கப்பட்டு கீழே அமர்ந்து இறைவன் (குருமூர்த்தமாக) உபதேசிக்க, எதிரில் மாணிக்கவாசகர் உபதேசம் பெறும் காட்சி நம்மை மெய்ச்சிலிர்க்க வைக்கிறது.
  • நடராசர் கோயிலுக்குப் பக்கத்தில் தனியே சஹஸ்ரலிங்க சந்நிதி உள்ள தனிக்கோயில் உள்ளது. மூலத்திருமேனியில் நெடுக்குக் கீற்றுகள் உள்ளன. சஹஸ்ர எண்ணிக்கையில் – உட்புறத்தில் தலமரத்தின் வேருள்ளது. வியாசரும் காகபுஜண்டரும் இங்குத் தவம் செய்வதாக ஐதீகம். இதன் பக்கத்தில்தான் தலமரமான இலந்தைமரம் உள்ளது.
  • இராமநாதபுரம் சமஸ்தானத் தேவஸ்தானத்திற்குரிய திருக்கோயில்; சேதுபதி மகாராஜா குடும்பத்தினரே பரம்பரை அறங்காவலராவர்.

அமைவிடம்

மாநிலம் : தமிழ் நாடு

மதுரை – இராமநாதபுரம் தேசிய நெடுஞ்சாலையில்; பரமக்குடி, சத்திரக்குடி முதலியவற்றைத் தாண்டி, (இராமநாதபுரத்திற்கு 10 கி.மீ. முன்பாகவே) வலப்புறமாக பிரிந்து செல்லும் தூத்துக்குடி – திருச்செந்தூர் சாலையில் சென்று, உத்தரகோசமங்கை இரயில்வே லெவல் கிராஸிங்கைத் தாண்டி, 7. மீ. சென்றால் இத்தலத்தையடையலாம். சாலை பிரியுமிடத்தில் கோயில் பெயர்ப் பலகையுள்ளது. கோயில் வரை வாகனங்கள் செல்லும்.

Thiruvanai Kovil, Thiruchirapalli

January 30, 2011 Leave a comment

Thiruvanai Kovil


Thiruvanaikoil is a beautiful small urban village at Tiruchirappalli district (‘Trichy’, ‘Thiruchirapalli’, ‘Tiruchinopoly’, ‘Tiruchi’) in Tamil Nadu of Southern India. Thiruvanaikoil is also familiarly known as Tiruvanaikoil, Tiruvanaikaval, Thiruvanaikaval, Thiruvanaika, Thiruanaikaa..

Thiruvanaikoil is around 3 Kms away from the heart of Trichy city and adjacent to Srirangam another small historic town and one of the holy places in India. Thiruvanaikoil and Srirangam are in the banks of river Cauvery. Literally these two places form an island, surrounded by river Cauvery and river Coleroon.

Sri Jambukeswarar Akilandeswari Temple of Thiruvanaikoil

Thiruvanaikoil temple is one of the Panchabhoota Stalams (signifying the 5 natural elements) and represents water (‘Neer’). The other four temples are Kalahasti for wind (‘Kaatru’), Tiruvannamalai for fire (‘Neruppu’), Kanchipuram for earth (‘Mann’, ‘Bhoomi’) and Chidambaram for space (‘Aagayam’). As this temple represents water this is also called as ‘Appu sthalam’ and the Shivalinga (‘Swami’) here is called as ‘Appu Linga’.

Even today you can see water oozing out near the Shivalinga idol in the temple. The goddess of this temple is ‘Akilandeswari’ (‘Amman’). The Amman is also called as Akilandanyaki. Akilandeswari is pronounced as ‘Akilam – Aanda – Eswari’ (Akilam – Universe, Aanda – Ruler, Eswari – Goddess).

History of the Temple

The Formation of ‘Appu Lingam’ (Parvathi’s Penance):

Legend of the temple in a Sculpture in a Pillar in the temple

Legend of the temple in a Sculpture in a Pillar in the temple

Once Devi Parvati mocked at Lord Shiva’s penance for betterment of the World. Lord Shiva wanted to condemn her act and directed her to go to the earth from ‘Kailayam’ and do penance. Devi Parvathi (Akilandeswari) as per Shiva’s wish found ‘Jambu’ forest (Thiruvanaikoil) to conduct her penance. Devi made a Lingam out of water of river Cauvery (also called as river ‘Ponni’) under the ‘Venn Naaval’ tree (the Venn Naaval tree on top of the saint Jambu) and commenced her worship. So, the Lingam is known as ‘Appu Lingam’ (Water Lingam).

Lord Siva at last gave darshan to Akilandeswari and taught her Siva Gnana. Devi Parvati took ‘Upadesa’ (lessons) facing East from Shiva, who stood facing West. So as the temples idols are also installed in the same direction. Such places are known as ‘Upadesa Sthalams’. As the Devi was like a student and the Lord like a Guru in this temple, there is no ‘Thiru Kalyanam’ (marriage) conducted in this temple for Lord & the Devi, unlike the other Shiva temples.
[Temple Archakar dressed like Devi Akilandeswari is going in procession to perform Shiva Pooja] As Akilandeswari worshipped Lord Shiva in this temple, even today at noon the ‘Archakar’ (priest) dresses like a female and does Pooja to Lord Shiva and ‘Ko Maatha’ (Cow). This noon pooja is very famous and pilgrims wait for this pooja every day. For the purpose of this pooja the temple is growing a ‘Karam Pasu’ (complete black color cow). Annabhishekam to Lingam (Abishekam with cooked rice) is a daily ritual at Thiruvanaikoil.

The Legend of the Name – ‘Thiru Aanai Kaa’

There were two Siva Ganas (Siva’s disciples who live in Kailash) by name ‘Malyavan’ and ‘Pushpadanta’. Though they are Shiva Ganas they always quarrel with each other and fight for one thing or other. On top of all in one fight ‘Malyavan’ cursed ‘Pushpadanta’ to become an elephant in earth and the latter cursed the former to become a spider in earth.

Both the elephant and the spider came to Jambukeshwaram and continued their Shiva worship. The elephant collected water from river Cauvery and conducted Abhishekam to the lingam under the Jambu tree daily. The spider constructed his web over the lingam to prevent dry leaves from dropping on it and prevent Sunlight directly felling on Shiva.

When the elephant saw the web and thought that as dust on Lord Shiva and tore them and cleaned the Linga by pouring water. This happened daily. The spider became angry one day and crawled into the trunk of the elephant and bit the elephant to death killing itself. Lord Siva, moved by the deep devotion of the two relieved them from one other curse.

As an elephant worshipped the Lord here, this place came to be known as ‘Thiru Aanai Kaa’ (Thiru – Holy, Aanai – Elephant, Kaa (Kaadu) – Forest). Later the actual name ‘Thiruaanaikaa’ become ‘Thiruvanaikaval’ and ‘Thiruvanaikoil’.

In the next birth the Spider was born as the King Ko Chengot Chola and built 70 temples and Thiruvanaikoil is the one among them. Remembering his enmity with the elephant in his previous birth, he built the Lord Shiva ‘Sannathi'(Sanctorum) such that not even a small elephant can enter. The entrance on the sanctorum of Lord Shiva is only 4 foot high and 2.5 foot wide.

Jambukeswaram:

The Vimanam of Lord Shiva Sanctorum and the 'Venn Naaval' tree (which is thousands of years old)

The Vimanam of Lord Shiva Sanctorum and the 'Venn Naaval' tree (which is thousands of years old)

Thiruvanaikoil is also called as ‘Jambukeswaram’ and the Lord as Jambukeswara, Jambunathan and Jambulingam. The myth behind this is, there was a Sage by name ‘Jambu Munivar’ (munivar – sage). He once got a rare and sacred ‘Venn Naaval’ (Venn – White, White variety if Naaval fruit) fruit and he offered that fruit to Lord Siva. The Lord after eating the fruit spitted the seed. Jambu Munivar took and swallowed the seed, as it is sacred as the seed came from the Lord’s mouth. Immediately a ‘Naaval’ tree began to grow in the Saint’s head. The Saint prayed to Lord Siva that He should take his abode under that tree. Lord accepted and asked him to continue his penance in the forest on the banks of river Cauvery and said that he will one day come there and abode under that tree. After many years Devi Akilandeswari worshiped Lord Shiva under that tree during her penance. Thus as he took adobe under the tree on Jambu Munivar he was called as ‘Jambukeshwara’ and the place is called as ‘Jambukeshwaram’. Also thus the ‘Venn Naaval’ became the ‘Sthala Vriksham’ (Temple’s Sacred tree). The Shiva Lingam is placed under the Venn naaval tree in this temple. Even today you can see that Venn Naaval tree at the temple, which is said to be many hundred years old.

Contruction – The Temple

Chola King “Ko Chengot Cholan” (He is also called as Chenkannan) constructed this temple in 1st Century B.C. Ko Chengot Chola had built 70 other Shiva temples all over Tamil Nadu and he is one among the 63 “Nayannmars” (Holy Saivite saints). Thiruvanaikoil temple was built according to ‘Saiva Aagama Sasthra’. According to Saiva Agamam, the temple reflects the human body and the idol of Lord Shiva is considered as the soul. Many other kings like Pandiyas and Nayakars of Madurai later renovated this temple.

The 2nd and 3rd praharams were built in 13th century A.D. and the 4th Praharam was constructed in the late 13th century A.D.

There is eight other “Kodi Maram” (flag masts) in this temple in the 3rd praharam. Apart from the main huge “Kodi Maram” in front of the Lord and one in front of Devi Akilandeswari. Thiruvanaikoil temple was built in an area close to 18 acres and measures 2500 feet by 1500 feet. The temple has five “Praharams”. All the temple “Madhils” (wall) are 35 ft. high and 6 ft. thick and measures 2436 feet by 1493 feet. The “Swami” (Shivalinga) is installed facing West and “Ambaal” (Akilandeswari) facing East.

There are many mandapams in the temple, a 1000 Pillar (This Mandapam is on the North West corner of the 3rd praharam. To be precise its on your left when you enter the temple) and a 100 Pillar Mandapam (this is on the North East corner of the 3rd Praharam), Vasanta mandapam (The mandapam is surrounded by pool of water where Lord Shiva and Goddess Akilandeswari are worshipped on summer evenings), Somaskandha mandapam, Nataraja mandapam, Trimurthi mandapam, etc. The thousand-pillared mandapam looks like a chariot.

View of the 3rd praharam in the temple, an example for Thiruvanaikoil temples architectural marvel

View of the 3rd praharam in the temple, an example for Thiruvanaikoil temples architectural marvel

Gopurams Raja Gopuram:

This is the Gopuram in the West 5th Praharam (the main entrance). The other 3 entrances of 5th praharam have no Gopurams.

Sundarapandiyan Gopuram:

The East Gopuram on the 4th praharam. Pandiya King Jadavarman Sundarapandian constructed this.

Mallappan Gopuram:

This is the West Gopuram in the 4th Praharam. King Sandhirabendiran son of King AdhithayDevan built this in 1435 A.D.

Karthigai Gopuram:

Karthikai Gopuram

Karthikai Gopuram

This Gopuram is the West Gopuram after Mallapan Gopuram. This was constructed in the early 13th century (at the period of Third KulothungaChola)
Vibhoothi Praharam:

There are many interesting legends in this temple. When the king “Thirruneetru Sundara Pandiyan” was constructing the 5th Praharam wall on the East Side, he was running out of money to pay to the laborers for the next day of work. On that night in the Kings dream Lord Shiva asked him to continue the work. As per the Lords wish the King continued the construction and at the end of that day a Sanyasi (saint) came there and he gave the laborers pinches of sacred ash. That sacred ash turned into gold equivalent to the work done by them. Then only the King and others came to know that the Sanyasi is none other than the Lord himself. Because of this instance the East Side praharam is known as “Vibhoothi” (sacred ash) praharam.

Theerthams

There are nine Theerthams in this temple, all of which held very sacred.

Brahma Theertham: This is in the South side of 4th Praharam (South Car Street)

Indhira Theertham: This is in the 3rd Praharam opposite to Kasi Viswanatha Swami sannathi.

Jambu Theertham: This is in the South West 3rd Praharam near the old Jambukeshwara temple (Opposite to Sangareshwarar temple and opposite to Kubera Linga)

Rama Theertham: This is outside the temple. Just directly opposite to the temple across the G.S.T Road. You can see this on the way to the Srirangam. This is where the “Thai Poosam theppam” festival is celebrated. This Theertham is full of beautiful Lotus flower plants.

Srimath Theertham: This is nothing but the water spring oozing inside the Sanctorum of Lord Shiva.

Agni Theertham: This is the well in the South East corner of 3rd Praharam. Just opposite on the side of Vasantha Mandapam and temple Nandhavanam.

Agathiya Theertham: This is the small well opposite to Amman sannadhi and close the “Palli Arai”

Soma Theertham: Its believed that this the “Chandra Pushkarni” in the Srirangam Sri Ranganathasami temple (adjacent to Sri Rama sannadhi)

Soorya Theertham: This is in the South West corner of the 4th praharam. Just opposite to the 1000 pillar mandapam. This Tank is architecturally beautifully built with two stories of Mandapams around the tank. Each mandapam built with 100 pillars. “Theppam” festival is celebrated in this tank in the Tamil month “Aadi” on “Pooram” day (the day when the star is Pooram, which is the star of Akilandeswari).

Poojas

At Thiruvanaikoil temple daily Pooja is conducted in five different times in any normal day
Usha Kalam (Early Morning Pooja) – 06:45 AM – 07:15 AM
Kala Sandhi (Morning Pooja) – 08:00 AM – 08:45 AM
Uchchi Kalam (Noon Pooja) – 11:00 AM – 12:00 Noon
Sayaratchai (Evening Pooja) – 05:00 PM – 05:45 PM
Artha Jamam (Night Pooja) – 09:00 PM
During Uchchi Kalam the ‘Archakar’ (Priest) dresses like a lady and conducts pooja at Jambukeshwara Sannadhi and also perform ‘Ko Pooja’ (Cow Pooja). This Pooja is conducted to represent Devi Akilandeswari’s Pooja to Lord Jambukeshwara . This particular pooja draws hundreds of pilgrim and devotees daily.

Photo of Nagalingam Flower (looks like a Nagarajan covering Shivalings) is very auspicious offering for Lord Jambukeshwarar

Legends/Facts

Thaadanga Pradhishtaa / Adhi Shankara

Once Goddess Akilandeswari was fierce like ‘Ugra Devatha’. Sri Adhi Shankara transferred her ferocity into ‘Thadangas'(ear rings) and the adorned her with the ‘Thadangas’. He also installed ‘Prasanna Vinayaga’ (Lord Ganesh), opposite to her shrine so that She might look on with a beneficent eye. The Thadanga Pratishtha is done even today (once in few years) by the Sankaracharyars (successors of Adhi Shankara) of the Kanchi Kamakoti Pitham.

The Kanchi Kamakoti Peetam is also running a ‘Vedha Padasala’ (religious school where the Vedas are taught) on the North Car street at its Mutt.

Kalamega Pulavar

Once a learned Saivite started to penance to Akilandeswari to achieve wisdom in all arts. Devi Akilandeswari came before him in an ordinary women disguise wearing a white saree and asked him to open the saivites mouth to spit the petal leaves she was chewing. The saivite out of much dislike insulted Devi.

At that time ‘Kalamegam’ was sleeping within the temple premises, Devi Akilandeswari appeared before him and spat into his mouth the betel that she was munching. “Kalamegam” immediately obtained wisdom and went into poetic raptures. He became a very great Tamil poet then was called as “Kavi Kalamegam”. He then sung ‘Thiruaanaika Ula’ praising Devi Akilandeswari.

Kalamega Pulavar sung the ‘Saraswathi Maalai’ on Akilandeswari, envisaged her as Goddess Saraswathi (Goddess of Wisdom). One song from the ‘Saraswathi Maalai’ is..

Other Saints Visited this Temple

Many saints visited this temple and sung songs on Jambukeshwara and Akilandeswari. To name few are the four famous Nayannmars Appar, Sundarar, Thirugnansambandar (these four Nayannmars are also called as ‘Saiva Naalvar’) and the famous Muruga devotee Arunagirinathar and the legendary Carnatic composer Sri Muthuswamy Dikshithar, who is one among the ‘Sangeetha Mummorthigal’.

Appar

The saivite saint ‘Thirunavukarasar’ who is also popularly known as ‘Appar’ sung ‘Thiruvanaikaa Thirukkurunthogai’ to praise the Lord and Devi of Thiruvanaikoil. One such song, which explains the way how to pray the Lord at Thiruvanaikoil is..

Sundarar

Sundarar sung songs mentioning the Lord at Thiruvanaikoil is the form of the four ‘Vedhas’.

Thiru Gnanasambandar (Sambandar)

The child prodigy and one of the famous ‘Nayannmar’ Thirugnasambandar sung many songs (‘Padhigam’) praising the Lord and Devi of Thiruvanaikoil. One such is..

Arunagirinathar

Arunagirinathar sung many songs in his master piece ‘Thirupugazh'(Thirupugazh was sung in praise of Lord Muruga). One such song is..

This song tells the story of the construction of ‘Thiruneetran Madhil’ i.e. the ‘Vibhoothi Praharam’.

MeenakshiSundaram Pillai

‘Mahavithvan’ Thirusirapuram (Olden days name of Trichy) MeenakshiSundaram Pillai has written ‘Thiruvaanaikaa Akilandanayaki Maalai’. praising Devi Akilandeswari and Lord Jambulinga of Thiruvanaikoil. An example from his extraordinary poetic work is…

Kachchiyappa Munivar

Kacchiyappa Munivar lived in late 18th Century. He was also known as ‘KaviRatchasan’. He was one of the ‘Adhinams’ (Saint) of ‘Thiruvavaduthurai Mutt’. Kachchiyappa Munivar is the one to come up with the history of the Thiruvanaikoil temple through his master piece ‘Thiruvanaika Puranam’.

Muthuswamy Dikshithar

This shrine has been immortalised by one of the Trinity of Carnatic music Muthuswami Dikshitar, with two unusual compositions in Sanskrit, one titled ‘Jambupate’ in ‘Yamunakalyani’ ‘Raga’ and the other ‘Akilandeswari’ in ‘Dvijavanti’ raga. Both compositions are in ragas that are not indigenous to the south but borrowed from the music of the north (resembling Hindustani music).

The Dikshitar song, however, is a masterpiece of classical Carnatic traditions, layered, slow and restrained, and yet magnificent and joyous; an outpouring to Shiva in His manifestation as water, “Ambudhi Ganga Cauvery Yamuna kambu-kantya Akhilandeswari ramana”, Lord of the oceans, and of the Ganga, Cauvery and Yamuna, and of Akhilandeswari, She of the throat as smooth as a conch . . .

Ko Chengot Chola

King Ko Chengot Chola  (Ko Chenkkannan) is the spider, which worshiped the Lord Shiva. He was born to King Subhadeva and Queen Kamalavati. There is a legend behind the name of Chenkannan. As the King Subhadeva had no male successor to rule his kingdom, he worshipped to Lord Shiva with the queen. Later the queen conceived and before Chenkannans birth the astrologer specified the queen a time for the birth for the child and also told her that if she gives birth at that time then the kid will bring fame to the Chola dynasty. But the Queen thought that she might give birth earlier than the time specified by the astrologer.  As the Queen was so keen on the hour of birth she asked her maids to tie her legs and hang her upside down to delay the birth of the child. Then she gave birth to the child in the right time. As the child stayed more time on mother’s womb, the child born with reddened eyes. So he is name as Chenkannan meaning Chen – Red, Kannan – Eyed.

This painting of Ko Chengot Chola is installed at the Swami temple. This painting reminds us the earlier birth of the King (as a spider), which worshipped Lord of Thiruvanaikoil

A small separate ‘sannadhi’ (Sanctorum) was built to Ko Chengot Chola in 1980’s at the Swami temple (near the “Urchava Moorthy” mandapam), where his idol has been installed and worshipped.

Festivals

Pancha Praharam (Brahmotsavam)

A number of festivals take place in this temple throughout the year The Mandala ‘Brahmotsavam’, celebrated in the Tamil months of Panguni and Chithirai (March- April), lasts for 40 days and attracts thousands of devotees from surrounding places.

The myth behind this is, once Lord Brahma (the Creator) became very proud on himself as a creator and he fell in love with one of the beautiful girl he has created and because of this he began to lose his powers and people created by him turned vicious and died an early age. Then Brahma realizing his mistake prayed to Shiva to wash out his sin. He came to this “Jambu Vanam” and started to do penance on Lord Siva.

He created a “Theertham” (Spring) and took a dip every day before pooja. His Shiva pooja lasted for One “Mandalam” (40 days). The Theertham created by him is called “Brahma Theertham” (which you can see at the 4th Praharam South Car Street).

Shiva wanted to test him whether he could be distracted again from his duty as a creator. Siva and Parvathi exchanged their dresses and appeared before Brahma. Brahma recognized Siva and prayed to him to forgive his sins and so did Shiva.

That Brahmotsavam is still celebrated in the month of ‘Panguni’. On the 37th day of the Brahmotsavam the Pancha-Prakara (5 Praharams) festival is conducted. In this festival Shiva is dressed like a Parvathi and Parvathi as Shiva were taken out in procession in all the five praharams (enclosures) of the temple. This procession lasts for one night and one day. This is the only day Lord Shiva and Devi Parvathi were taken in procession on the 5th praharam.

Aadi Pooram

“Aadi Pooram” is another sacred festival in this temple. It’s a ten days festival. The tenth day will fall on the star “Pooram” which is the star of Annai “Akilandeswari”. On all these ten days Akilandeswari will be taken out as procession in the 4th praharam. Each day Akilandeswari will come in different “Vahanams” (like Rishabha, Pushpa Pallakku, Annapakshi, etc.,). Aadi pooram is celebrated for 12 days.

Aadi Velli

Tamil month “Aadi” is a auspicious and only in this month you will come across five Fridays. All these Fridays are very auspicious for Annai Akilandeswari. Hundreds of thousands of devotees will visit and pray to Akilandeswari on those Fridays. You can see non-stop crowd from the dawn to the dusk in the temple.

Thai Poosam

Like “Pancha Praharam” another important festival is “Thai Poosam”. On the day when the star is “Poosam” in the Tamil month of “Thai” (January – February); The Lord and Devi are taken as a procession to the “Poosa Mandapam” on banks of river “Cooleron” for “Theerthawari” [Cooleron is a river branched from river Cauvery at Mukkombu just few kilometers West of Srirangam-Thiruvanaikoil island and again merges and splits at “Grand anaicut” (Kallannai)]. Thai Poosam is the only day when the Lord and Devi leave away from 5th Praharam.

Vasantha Urchavam

Vasantha Urchavam (Autumn festival) is celebrated for 10 Days in the month of ‘Vaikasi’ (May – June).

Navarathri

Navarathri is celebrated for 10 days in the month ‘Purattasi’.

Thai Theppam

Theppa Urchavam (Float Festival) is celebrated for 12 days in the month of ‘Thai’ (January-February).

Pidari Amman festival

‘Pidari’ Amman Thiruvizha is celebrated for 7 days in the month of ‘Maasi’ (February-March).

Panguni Ther – Car Festival